Doorgaan naar hoofdcontent

2 maanden tot 8 maanden na de operatie

Alles ging goed de eerste maanden. Alleen begon ik terug pijn te krijgen aan het geopereerde been. Namelijk aan de zijkant vlak onder het litteken.
Bij een controle onderzoek bij de dokter werd deze pijn onderzocht en is er vast gesteld dat ik "postoperatief osteopenie" zou hebben. Als ik dat niet eerst laat genezen zou het kunnen dat ik dus osteoporose zou ontwikkelen. En dat willen we natuurlijk niet.

Het kwam er op neer dat ik van veel bewegen naar rusten moest gaan. Met de nodige medicatie moest ik dus alles terug rustiger aan doen en mijn hoop om terug te gaan werken even weg stoppen. Natuurlijk vergt dit tijd om te laten genezen.

Toen de medicatie op was ben ik rustig aan terug beginnen te sporten en te wandelen. Zo was ik al ruim 7 maanden verder. De controle arts van de mutualiteit zei dan ook dat ik het rustig aan moet doen zodat er van een herval geen spraken kon zijn. Maar het begon toch terug te kriebelen om terug te gaan werken.

Na zo'n 8 maanden na mijn operatie ben ik terug gaan werken. Spijtig genoeg niet in de sector die ik voordien deed maar eerder een administratieve job om mijn heup toch wat te kunnen sparen.

Populaire posts van deze blog

Spoed

Ik ben dus midden september naar de spoed afdeling van het Imelda ziekenhuis te Bonheiden gegaan. De pijn was niet meer te harden om nog 3 dagen vol te houden totdat ik mijn eerste consultatie had bij een orthopedist in Bonheiden. Voor ik naar spoed was gegaan hadden ze in augustus al een eerst CT scan en echo laten uitvoeren. Zo hebben ze ontdekt dat ik een ontsteking had in mijn heup en een aan elkaar gegroeide wervel in mijn onderrug. Met deze geschiedenis hebben ze september, toen ik op spoed lag, een nieuwe echo uitgevoerd samen met een RX foto. Ze hebben daar voor de zoveelste keer vastgesteld dat ik dus een ontsteking heb aan mijn linkerheup. Na 8 uur wachten op een orthopedist die mijn onderzoeken wou interpreteren, kreeg ik eindelijk antwoord. Zo had ik 2 keuzes: de eerste was gewoon naar huis gaan en thuis blijven totdat ik mijn consultatie had bij de orthopedist. Mijn tweede keuze was opgenomen worden in het ziekenhuis en daar aan mijn pijn laten werken zodat alles dra...

Eerste problemen

Mijn problemen zijn begonnen in mei 2011. Tijdens de interne verhuis op mijn werk moesten we extra hard doorwerken om alles rond te krijgen tegen de verhuisdag. Door het extra werken heb ik stress gekregen die zich vooral uitte in rugpijn ter hoogte van mijn schouders. Na een doktersbezoek werd ik doorverwezen naar een kinesist. De rugpijn werd niet beter en niet slechter. De massage tijdens de kinesist behandelingen deden wel deugd maar de stress tussen mijn schouders bleef maar aanhouden. Daarom dacht ik om het eens te proberen met osteopathie onder druk van mijn tante en mama. Ondertussen kreeg ik ook last in mijn onderrug en linkerheup. We spreken hier nu over juni 2011. Intussen was ik in behandeling bij een osteopaat te Antwerpen. Hij stelde vast dat het lengteverschil van enkele centimeters te behandelen valt aangezien mijn beenderen niet van lengte verschillen. Volgens hem zou het in mijn spieren zitten. Zo werd ik weken behandeld en werd het lengteverschil...

Eerste 3 weken thuis

Ik ben enorm tevreden dat ik een thuisverpleegster onder de arm genomen heb want als je elke dag zo'n flebitis spuitje moet laten plaatsen en aankleed hulp moet je echt iemand hebben die je goed kan helpen. Zo komt zij elke voormiddag langs om het spuitje en wanneer ik alleen ben helpt zij mij om mijn broek, onderbroek en kousen aan te doen. De eerste week heb ik vooral de kinesist oefeningen gedaan die ik in het ziekenhuis kreeg. Omdat ik niet echt mobiel ben is de kinesist de 2e week aan huis gekomen. Het enigste dat hij vooral deed waren de spieren masseren en de oefeningen samen overlopen. Tijdens de 3e week opteerde hij ervoor dat ik naar zijn praktijk kwam. Zo kon ik al enkele specifieke oefeningen doen die thuis vrij moeilijk waren. Ook mocht ik al een eerste keer kennis maken met de hometrainer. Zo mocht ik al een half minuutje achterwaarts fietsen. Hoe beter dit gaat, hoe sneller mijn revalidatie zou verlopen. Maar niet alles in zo rooskleurig verlopen. Tijdens mijn 2e...